Kortrijk gedompeld in een feeëriek feestgedruis

Voor mezelf vormt de eindejaarperiode het tijdstip bij uitstek voor feestjes, gezellig samenzijn met familie en vrienden. Kerst en Nieuwjaar kenmerken zich traditioneel door opvallende lichtjes, rode en gouden accenten, kerstkransen, de meest uitbundige kerstversieringen en de gezelligheid van een authentieke kerstmarkt. Ook Kortrijk, stad aan de Leie dompelt zich dezer dagen feeëriek in het feestgedruis.

20161229_145029-kopie

Vlak voor de uitbundigheid van oud en nieuw, wil ik nog vlug op een aangename manier een frisse neus ophalen. Met “ Kortrijk Feeëriek “, een wandelorganisatie van Wandelsportkring Marke dompel ik me onder in de knussige ambiance van de historische Groeningestad. Het valt op dat belangrijke infrastructuurwerken rond de Leie, Kortrijk een nieuw cachet bezorgden. Door de bouw van zeven toegangsbruggen en een exuberante wandelpromenade langs de Leieboorden profileert Kortrijk zich thans als een groene stad, een stad om mensen dichter bij elkaar te brengen. En daar slagen de Kortrijkse kerels vrij aardig in. De Westelijke Ringbrug leunend tegen Overleie stuwt me een eeuwenoude woonbuurt in. De wijk tussen stad en dorp, tussen groen en de Leieboorden heeft duidelijk karakter en toekomst. Talrijke hernieuwingsprojecten staan er op til. Geen wonder dat Texture, het museum van Leie en vlas, hier twee jaar geleden de deuren opende in een oud vlasverzendhuis. De Leie kreeg haar benaming “ Golden River “ door het roten van het gewas in de negentiende eeuw – zomaar cadeau. Texture vertelt een sterk verhaal over de linnen- en vlasnijverheid van verleden tot heden.

kortrijk

De zwevende Collegebrug en de Groeningebrug wijzen naderhand de richting uit van het kloppende stadshart. Aan de overkant van de Leie ligt het wezenlijk Koning Albertpark, een open stadspark midden een kruispunt van twee Leie-armen en het kanaal Kortrijk-Bossuit. Ik vervolg tussen de armen van de Leie en vang een vluchtige glimp op van het Buda-eiland en haar Broeltorens. Pas later op de avond zou ik er de sfeer van deze artistieke woonwijk opzoeken. De wandeling gaat immers naar de Groeninghe-slagvelden. De slag van 11 juli 1302, die de geschiedenisboeken in zou gaan als Guldensporenslag. De slag alwaar het leger van de Franse koning klop kreeg van de Vlaamse kerels. De slag die aan de basis ligt van de Vlaamse beweging, de Leeuw van Vlaanderen. De Groeningepoort, het Groeningemonument en de grote Guldensporen vormen thans de stille getuigen van deze heroïsche strijd midden een klein groenrijk park.

20161229_143921-kopie

De Veemarkt of Koeienmarkt verwijzend naar de lang vervlogen verhandeling van vee betekent de aanzet van een meer historische stadswandeling. Geprangd tegen het koopcentrum K en de Houtmarkt worden alle toeristische troeven van Kortrijk naar boven gehaald. In het Begijnhofpark kan je niet omheen Kortrijk1302, zeg maar het Guldensporenmuseum. Gevestigd in de voormalige gebouwen van de Groeningeabdij beleef je op een interactieve manier het mytheverhaal van “ één dag, zeven eeuwen geleden “. Je wordt er gekatapulteerd naar 11 juli 1302, alwaar op de Groeningekouter de hevige Guldensporenslag werd uitgevochten.

kortrijk1

Tussen het groen van het Begijnhofpark torent de indrukwekkende Sint-Maartenskerk. De kerk zelf herbergt talrijke kunstschatten met de “ triptiek van de Heilige Geest “ als pronkstuk. Wie van waardevolle voorwerpen, religie, kazuifels en bedehuizen houdt, dient hier halt te houden. Mijn ogen vallen liever op het winterterras van café Tartine, een gezellige lounge en koffiebar waar zuurdesembrood centraal staat. Aan de overkant bevindt zich WOW. Het trendy plekje waar je zelf gezonde “ salads “ kan samenstellen, mag zich binnenkort verwachten aan een bezoekje. Een aantrekkelijk culinair avontuur tref je op de hoek bij Tables d’Amis, het sterrenrestaurant van chef Matthieu Beudaert. Het pleintje rond de Lange Steen maakt zich op voor een lange oudejaarsavond, zoveel is zeker.

20161229_145001-kopie
St-Elisabeth Begijnhof

De uitgelatenheid van feestvierders staat er in schril contrast met de serene stilte en de schoonheid van het Kortrijks Sint-Elisabethbegijnhof. Achter de muren tref ik kraakwitte huisjes gehuld in een feeërieke kerstsfeer. Het levenswerk van Johanna van Constantinopel is thans Unesco werelderfgoed. Op het binnenpleintje herinnert een standbeeld aan Marcella Pattyn, het laatste begijntje ter wereld. Ze overleed op 14 april 2013 in haar slaap. In één van de parels van het begijnhof, het voormalige Huis van de Grootjuffrouw, is het moeilijk te weerstaan aan een geurig kopje koffie vergezeld van een leuk begijnchocolaatje. Liefhebbers van zoetigheden en zelfgemaakte taarten: “ this is the place to be “. Meteen één der zovele hoogtepunten van deze “ Kortrijk Feeëriek “.

kortrijk2

Ik schuif hierna verder de richting uit van de Grote Markt met zijn geklasseerde gevels, het fraaie gotische Stadhuis en de Halletoren of belfort van Kortrijk. Op de tonen van de klokkenslagers Manten en Kalle gul ik me in de glinsteringen van de Kortrijkse kerstmarkt. Op het middenplein staat na 13 jaar afwezigheid opnieuw een schaatspiste, omgeven door tientallen eet- en drankchalets. Felle vrieskou, sfeervolle lichtjes, de verleidelijke geur van braadworsten en ander lekkers laten me verleiden tot een warm opkikkertje. De kerstperiode betovert nu eenmaal volwassenen en laat kinderoogjes stralen.

20161229_152739-kopie

Al meer dan 800 jaar is de robuuste Onze-Lieve-Vrouwekerk en de Gravenkapel in het hart van de dynamische stad Kortrijk een baken in de geschiedenis van het graafschap Vlaanderen. Wat verder op de hoek van de Verzetskaai krijg ik zicht op het uitgangsbord van Kortrijk – de Broeltorens. Daterend uit de Middeleeuwen vormen beide torens de enige overblijfselen van de oude stadsvestiging. De avondschemering heeft het zicht op het Buda-eiland overmand, als ik enkele mooie herinneringen uit mijn studententijd ophaal. De uitgaandersbuurt kende de laatste jaren een duidelijke heropleving. Artiesten vinden er opnieuw de weg in de Budatoren, een platform waar ze hun ding mogen doen. In de Budascoop kan je nog steeds genieten van de betere niet-commerciële film. Lekker eten in een losse en informele sfeer met zicht op de Broeltorens kan je bij Va et Vient. Ik vervolg langs de Reepkaai. Andermaal merk ik op dat Kortrijk duidelijk herleeft. Ook hier zorgt men ervoor dat de Leie met haar gouden verleden schittert. Wat kriskras langs de Sint-Michielskerk bereik ik andermaal de feestelijk versierde Grote Markt. Een paar stappen verder ligt het Schouwburgplein gehuld in het kermisgedruis. Met de Doornikse wijk en de achterzijde van de stationsbuurt rest nog een laatste uitstulping van deze Kortrijk Feeëriek. Hier zijn grootse plannen om een nieuw station te bouwen en de mobiliteit in de omgeving te verbeteren. Alweer een stap in de juiste richting om de mensen dichter bij elkaar te krijgen. Net als mijn afsluiter van deze gezellige wandeling. De Tripel Le Fort , de nieuwste telg binnen de brouwerij Omer Vander Ghinste. Het goudblond streekbier met een fruitig aroma en een zacht en volle smaak past perfect bij eindejaar.

kortrijk3

Tekst & foto’s Stefaan Bailleur

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s