In het Land van Mortagne

In het  ‘Land van Mortagne’ slingert zich een overvloed aan kerkwegels door een glooiend landschap met bosjes, natuurgebieden, imposante vierkanthoeves en eeuwenoude kapellen.  Ik zou het  aan de levende lijve ondervinden, als ik vanuit het piepkleine dorp Sint-Denijs mijn winters wandelverhaal aanvat.  

Een nevelige grijzige sluimer hult zich over het landschap bezuiden Kortrijk . De wandeling zelf vat ik aan in het zog van de Sint-Dionysus en de Sint-Genesiuskerk.  Sint-Denijs behoorde voor de Franse Revolutie deels tot Doornik en deels tot de Kasselrij Kortrijk.  De parochie had een dubbel bestuur: een Vlaams en een Frans en dat duurde tot in 1785. Gevolg:  Sint-Denijs heeft op de dag van vandaag nog steeds twee patroonheiligen: Sint-Dionysus voor de Vlamingen en Sint-Genesius voor de Franstaligen.  Tussen de oudere generatie tref je met wat geluk zelf nog talrijke Franstaligen, waarvan de kleinkinderen inmiddels “ de Vlaamse taele “ op school leren.

20170212_132912 - kopie.jpg

Ik kom de dorpskern uit langs een resem van goed bewaarde staptegels. Je kent het wel, de kerkwegels die er destijds voor zorgden dat men op de boerenbuiten op zondag nog te voet naar de “messe” ging.   Destijds waren ze betegeld met hardsteen uit het naburige Doornik.  Thans zijn de meeste tegels vervangen door beton of asfalt en is het einde van de wegel gezegend met een sereen bedehuis.  Meteen wordt ik bevangen door de bekoorlijke streek, rijkelijk gezegend met akkers en weiden.  In een speelse , golvende beweging drapeer ik  me langs het winterse landschap te midden het wandelnetwerk ‘ Land van Mortagne’.

denijs.jpg

Toepasselijk ontwaar ik in de verte de donkere contouren van het Mortagnebos, verwijzend naar de heerlijkheid van Mortagne of het woord Morta (mispel). Een verkenning van het natuurgebied van Mortagne reserveer ik voor een andere maal. Geruime tijd volgt dit wandelverhaal immers de plaatselijke Bossenroute. Een 14km  lange wandeling die in het teken staat van de kleine bosjes en natuurgebieden her en der verspreid op het grondgebied van Groot-Zwevegem.   Op de grens met Moen wenk ik af naar de Achterhoek en de Broekenhoek, een moerasgebied van natte meersen waarlangs de Mortaansebeek  en Braambeek vlijtig vloeien.  Het zou de ingeleide vormen van een kort stukje trekweg langs het Kanaal Kortrijk-Bossuit , waarbij aan de einder de top van de  Kluisberg zich weerspiegelt.  Het kanaal  werd halfweg de 19de eeuw gegraven om een kortere weg te creëren tussen het Henegouwse steenkoolbekken en de Noordzee. Het zou een omweg langs Gent met acht dagen verkorten. Ruim 1200 arbeiders groeven hier drie jaren lang , zeven dagen op zeven , met schoppen. De uitgegraven klei zou dienen voor bakstenen en het bouwen van 15 sluiswachterswoningen.

20170212_141237 - kopie.jpg

Ik kom aan in Moen, tijd voor een pauze nabij de historische vierkanthoeve  Goed van Moen of  Goed te Mouden.  De prachtige omwalde hoeve , ooit eigendom van de dorpsheerlijkheid Erbodegem, is zeker zeven eeuwen oud.  Hoppend langs menig stapsteen kom ik het dorp uit.  Loop verder in de sporen van de trimaars op de oude spoorweglijn 85.  De Trimaarzate herinnert aan de Vlaamse seizoens- en grensarbeiders die in Noord-Frankrijk en in het Henegouwse kolenbekken gingen werken.  ‘Zate’ betekent ‘bedding’ , ‘trimaar’ is een vervlaamsing van het Franse ‘trimard’, wat zwerver of vagebond betekent. In de tweede helft van de 19de eeuw trokken vele duizenden Vlamingen uit armoede naar Frankrijk om er als seizoenarbeider te werken op de bietenvelden, in de suikerfabrieken, in de vlasnijverheid en de cichorei-asten.

20170212_141425-kopie

De oude spoorweg is nu een groen as in beheer van de provincie.  De bermen zijn ecologisch ingericht en ingezaaid met voedselgewassen voor akkervogels. Met een beetje geluk kan je in het voor- en najaar langs de zate één van de vele soorten akkervogels (veldleeuwerik, ringmus, patrijs, kwartel, kneu, groenling, vink, rietgors,…) aantreffen.

20170212_144600.jpg

Onderweg wijzen kleine borden me op de Bevergem-fietsroute.  De fietstocht loopt langs de mooiste landschappen van Groot-Zwevegem en de verschillende opnamelocaties van de populaire  Canvas TV-reeks  waar Freddy De Vadder , in de verpersoonlijking  van komediant Bart Vanneste,  plots opduikt.  Aan het einder wenkt alras Sint-Denijs en haar Romaans kerkje.  Het dorp kom ik opnieuw in via een resem kerkpaden.  Contourneren nog eventjes de dorpskern om  en grandeur een einde te maken aan deze heerlijke wandeling doorspekt van de kerk- en natuurwegels.

@ Tekst en foto’s Stefaan Bailleur

Volg me verder op Instagram en Facebook voor je dagelijkse portie wandelverhaal.

 

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s